Post van Luuk 4

Geplaatst op 28-4.

 

18 april: Rund Um Düren

Op zondag 18 april stond weer een grote koers op het programma: Rund Um Düren; een koers in de Duitse Eifel. Omdat ik deze koers al eens had gereden had met een nette prestatie verwachtte ik dit jaar ook een positief resultaat. De woensdag voor de koers ben ik met een ploegmaat naar het parcours afgereisd. Wij hebben daar een verkenning gedaan van ongeveer 3,5 uur. De dagen erna heb ik rust genomen om zo fit mogelijk aan de start te verschijnen. Voor de start van de koers kwam de zon al flink opzetten, en tikte de temperatuur tegen de 20 graden. Perfecte koersomstandigheden. De koers kende een neutralisatie van ongeveer zes kilometer door het centrum van Düren. Bij de officiële start werd meteen gedemarreerd. Deze renners tekenden meteen hun doodvonnis, want elke trap die je teveel geeft in deze koers wordt je fataal in een later stadium. Na dertien kilometer kregen we de eerste helling. Omdat ik verkend had, zat ik op het goede moment voorin en reed dus met de eerste 30 van het peloton omhoog. Op deze berg van ongeveer 2,5 kilometer knapte bij verschillende renners al de ‘koppakking’. Ze konden nog even in het rood rijden voordat ze gelost werden uit het massale peloton.  In de aanloop naar de tweede klim werd door verschillende ploegen flink tempo gereden om hun kopmannen in een gunstige positie te laten beginnen aan de klim. Door dit tempo zakte ik wat verder terug naar plaats 60. Dit was niet best met het oog op wat nog komen ging. Een steile klim wist ik uit de verkenning, waarop je bij de eerste 30 moet zitten. In de afdaling voorafgaand aan de beklimming haalden we tegen 80 kilomiter per uur. Plaatsen goed maken was levensgevaarlijk en dus uitgesloten. De klim werd begonnen in een super hoog tempo, sommige ploegen offerden een paar mannetjes op om flink door te trekken en een eerste schifting te maken. Door dit hoge tempo brak ik, ik kon geen macht/kracht uit de benen krijgen om dit steile klimmetje te verteren. Ik kwam in een tweede groep, maar ik vond in de afdaling net voor de langste klim op het parcours weer de aansluiting. Door de achtervolging had ik het meestal kruit al verschoten. Op de lange klim moesten we weer met dezelfde groep eraf. Ik probeerde nog een paar keer de aansluiting te vinden bij eerste groep. Ik slaagde daarin, maar net voor de top moest ik weer lossen door een tempoversnelling voorin. In de tweede groep kwam ik bij renners die de hoop al hadden opgegeven dus de achtervolging werd maar voor 50 procent uitgevoerd. Flink balen!  De koers was over! Oorzaak: achteraf gezien teveel rust genomen na de woensdag waardoor ik geen druk/spanning op de benen had. En daardoor bergop niet kon rijden zoals verwacht.